Dziękuję, że zatrzymałaś/eś się na chwilę przy tej wystawie.
Rzeźby, które tutaj widzisz, nie powstały po to, aby udzielać prostych odpowiedzi.
Powstały raczej po to, by stawiać pytania:
o pragnienia, obietnice, relacje i wybory, które kształtują nasze życie.
Podczas oglądania prac daj sobie chwilę uważnego spojrzenia.
Być może któraś z tych form dotknie pytania, które jest również Twoje.
1. Zatrzymaj się przy tym, co przyciąga cię jako pierwsze…
Co widzisz najpierw?
Piękno formy, gest, twarz, symbol, a może coś niepokojącego pod powierzchnią?
2. Zadaj sobie pytanie, co ta rzeźba obiecuje
Czy mówi o spełnieniu, doskonałości, bliskości, sile?
A może pokazuje, że nie każda obietnica prowadzi tam, gdzie chcemy?
3. Poszukaj napięcia między tym, co zewnętrzne, a tym, co ukryte
Co tutaj jest tylko pozorem?
Co wydaje się trwałe, a co może okazać się kruche?
4. Zastanów się, czego ta rzeźba dotyka w twoim życiu
Jakie pragnienie, wybór, relacja albo doświadczenie wraca do ciebie podczas patrzenia?
5. Pomyśl, jakie pytanie stawia ci ta praca
Nie co przedstawia.
Ale o co pyta.
6. Zostaw miejsce na własną odpowiedź
Nie musisz odczytać wszystkiego od razu.
Czasem najważniejsze jest nie to, co widzisz, ale to, co zaczynasz czuć i o czym zaczynasz myśleć.
Podziel się ze mną swoją refleksją.
